Inka Sjamanisme of De Weg van je Hart
deel 2
Peru, het land van het Inka Sjamanisme en het land van de hart-energie. Voor de tweede keer reisde ik af om daar te leren echt te luisteren naar mijn hart en mijn hart nog meer te openen.
Met twee vrienden besluit ik dit jaar opnieuw naar Peru te gaan om daar onze kennis over het Inka Sjamanisme te verdiepen.
We maken plannen, stippelen in grote lijnen de reis uit. Met een contactpersoon in Cusco gaan we een alternatieve Inka Trail naar Machu Picchu lopen en hij zal ons ook in contact brengen met de Q’eros Sjamanen.
Volgens hun legende stammen deze Sjamanen nog rechtstreeks af van de Inka’s. Hun healingtechnieken en offers zijn nog exact hetzelfde als 500 jaar geleden, zo niet nog veel ouder.
Na een initiatie ontvangen te hebben van een Q’ero Sjamaan hier in Nederland, is dit het hoogtepunt van de reis om hem in zijn eigen dorp, op 4800 meter hoog, te gaan opzoeken.
Alles loopt alleen net even anders.
Zo vorig jaar mijn hart geheeld werd in Peru en mijn Godsbewustzijn van mijn hoofd mijn hart indaalde, zo mag ik dit jaar leren luisteren naar de fluisteringen van mijn hart.
Peru is het land van het Hartchakra, van de hart energie. Zo rationeel wij in Nederland ook kunnen zijn, daar wordt er echt vanuit het hart geleefd.
Deze energie is dan ook goed voelbaar en werkt rechtstreeks op je hart als je je daar voor open stelt.
Ik wordt geconfronteerd met angsten die me de kans geven mijn hart verder te openen. Aan het eind van de reis zie ik in wat de lessen zijn. Mijn ratio kan dit niet bedenken, de lessen van het hart zijn toch zacht, liefdevol en mooi?
Nee dus, niet altijd. De grootste confrontatie die ik daar krijg is mijn angst voor armoede. Of de angst te kort te komen.
Het begint allemaal in Lima waar het hotel duurder blijkt dan afgesproken, zo ook in Cusco, ons tweede hotel. Door ziekte kan ik niet mee naar Q’eros waar ik wel al voor heb betaald, grootste deel van het geld weg dus. Maar de fluistering van mijn hart is dit keer meer een schreeuw: Terug naar Cusco!
Dit wordt bevestigd door een Sjamaan die een coca-reading voor me doet. Ik zal me beter voelen in Cusco. Ja, zeg ik, ik weet het.
Mijn vrienden gaan door en ik ga terug zonder nog te weten waarom. Erop vertrouwend dat ik daar moet zijn. Hiermee leer ik nog een les: ook al besluit je samen te reizen, echt of symbolisch in bijvoorbeeld een huwelijk, je hebt nog steeds je eigen reis. Hoe belangrijk is het dan om naar je hart te luisteren en toch even een stukje alleen te reizen, vertrouwend dat je het beste doet voor jezelf.
Peru is een werkelijk magnifiek land, maar een groot deel van de bevolking is arm. Bedelaars en kinderen die bedelen is een normaal straatbeeld.
Ik heb daar erg veel moeite mee. Het lijkt wel of dat het enige is wat ik zie.
De armoede wordt me als het ware in mijn gezicht geduwd.
Ja, ook ik zeg altijd je omgeving is je spiegel en wat je ziet zit in jezelf. Maar dat is dan een grote confrontatie om dat aan jezelf toe te geven, als ik normaal gesproken vind dat ik zo’n rijk leven heb.
Eerlijkheid
Door er echt naar te kijken waarom ik dit liever niet wil zien, heeft me veel wijsheid opgeleverd.
Ik ontdek de angst om op dezelfde manier te eindigen, de grote angst voor materiele armoede, nu ik begonnen ben 100% als healer te werken en niet meer voor een baas en dus niet meer verzekerd van een zakje met geld aan het eind van de maand.
Dat is eerlijk kijken naar mezelf. Te accepteren dat die angst er is en niet mijn kop in het zand steken. Zolang ik dat doe kan ik dat stuk niet helen of in balans brengen. Zolang ik nog dingen wegduw of negeer, blijft het via mijn onderbewuste doorwerken in mijn realiteit.
Het is alsof je echt naar binnen kijkt en accepteert wat daar is, op dat moment.
Het is confronterend te erkennen dat het conflict dat wat ik buiten me zie, in wezen in mij is. Eerlijk kijken naar jezelf is helend en krachtig. Het zorgt ervoor dat je met meer mededogen naar jezelf kijkt.
Acceptatie
Dat brengt me bij het volgende:
Het accepteren van de realiteit zoals die is. Dat kan een discussiepunt worden, want iedereen ziet de realiteit op een andere manier. Iedereen ziet de realiteit via haar of zijn eigen verleden, gekleurd door eigen ervaringen en persoonlijkheid.
Maar toch.
De confrontatie met mijn angst brengt me bij het accepteren van de realiteit. Dat wat ik zie, er gewoon laten zijn. Zonder er direct een oordeel over te hebben of er iets mee doen.
Gewoon Zijn.
De bedelaar zien en hem laten Zijn.
Maar ook verliefd worden op iemand waarvan mijn verstand zegt: totaal onlogisch, kan niet, mag niet, want je hebt toch net iemand anders leren kennen.
Als de Grote Geest Liefde is en zich heeft gemanifesteerd in oneindige vormen, dan kent Liefde ook oneindige vormen.
Er is niet een soort Liefde. Liefde is eindeloos, vormeloos, vrij, voedend en helend.
Wat een kunst en rijkdom om gewoon te voelen wat er in je hart leeft en daarbij te blijven. Eerst dat gevoel te onderzoeken en daar helemaal in te gaan. Zonder er direct iets mee te doen! Dat gevoel van liefde is er. Dat te accepteren en ervaren is al een rijkdom.
Zoals mijn vriendin toen tegen me zei, dat het er allemaal mag zijn, dat je dat allemaal MAG voelen, dat is echt Leven!
Terwijl dit tot me doordringt komen de tranen van ontroering. Maar ook van verdriet om wat ik mezelf heb ontzegd.
Ja, dat is Leven! Dat is rijkdom.
Jezelf geen ervaringen ontzien die van je hart komen, maar erbij te blijven, er contact meemaken en meegaan naar waar het je brengt.
Je hebt altijd nog de keuze Nee te zeggen.
Maar hoe voelt het om JA te zeggen? JA, dit voel ik NU, dit is er NU!
Je verstand zegt je dingen volgens de regels te doen, volgens de norm, dingen in hokjes te plaatsen en waarschuwt je voor wat anderen misschien zullen gaan zeggen.
Je hart trekt zich daar niets van aan. Je hart kent geen regels van onze maatschappij. Het IS.
Wat wordt het leven dan anders. Het wordt vloeiend, spontaan en verrassend. Er is ruimte voor wonderen, kleine en grote.
Je begint in het moment te leven.
In het Hier en Nu.
Door te Leven vanuit je hart ga je je eigen unieke pad vinden. Niemand die je nog kan zeggen hoe jij moet leven. Hoe jij moet Zijn.
Want er is geen "norm" meer. Alleen jij kan bepalen hoe je wilt Zijn, niemand, geen partner, ouder of healer, kan weten hoe die vorm eruit moet zien.
Luister naar de fluisteringen van je hart en jouw unieke pad zal er één vol van kleur en leven zijn.
Thuiskomst
Weer thuis kijk ik terug op een reis die me veel gebracht heeft. De lessen van het hart kwamen op onverwachte wijze. Het was soms moeilijk te begrijpen wat ze zei en er ook nog naar te handelen.
Liefde komt als je het niet verwacht. Welk werk je ook doet, of je alleen bent of al jaren samen, het is leeg als er geen liefde is.
Het Inka Sjamanisme heeft daar woorden voor:
Munay: onvoorwaardelijke Liefde of Liefde vanuit je hart;
Yachay: zuivere gedachten of wijsheid en
Llanka’ay: zuivere acties of zuivere wil.
Deze drie zijn met elkaar verbonden door het hart.
Het hart is de motor en de bron. Het geeft kracht en voeding aan je gedachten en acties. Het zendt harmonischerende, elektrische impulsen uit naar al je cellen.
Laten we altijd de woorden van Bertrand Mosell herinneren:
“Of all forms of caution, caution in love is perhaps the most fatal to true happiness.”